D Seniorubüüna

 

Äs git än chleini Büüna in iischum Land,

än Truppe Agfrässni mit Härz und Hand.

Zwar sint d meischtu scho im fortgschrittnu Alter,

aber schii sint jung, wes geit ums Hobby Theater.

Uf ra Büüna z schtaa und Liit zum Lachu z bringu,

ischt fär schii vill mee wärt als im Lotto z gwinnu!

 

Scho früe im Jaar geits los mit Diskutieru und Süechu,

de mu will schliessli wissu, was d Liit so wellunt lüegu.

Wellunsch eppis Ärnschthafts, di Gschicht vam Drachu?

Ne nei, iischi Fään, die wellunt beschtimmt wiider lachu!

Aber äbu, äs brücht eppis mee, als nur uf di Büüne z gaa,

fär d Lachmuschgle z wekku und dasch nit bliibunt schtaa!

 

Het mu schich äntli entschiidu fär äs niws Schtukk,

de geits mit Vollsdampf los und äs git keis Zrugg!

Wer weli Rolla schpillt, das ischt küüm äs Problem,

ob äs jungs Meitji oder än alte Ma, äs ischt geneem!

So wird Wucha um Wucha giprobt, an Werter gfielt,

ämal luschtig, de wiider ärnscht, doch nie mit Gibriel!

 

Ja, was wäri ds Oberwallis ohni d Seniorubüüna?

Äs gäbi im Seniorualltag nur no schlächti Lüüna.

Äs wirti gschtrittu, glittu und viillicht sogar gipoffu,

chännti mu nit uf ds Lachu va diischer Büüna hoffu.

Drum wird wiiter in Rolle gschlipft und vor allum gleert,

äbu genau äso, wies schich fär diischi Büüna gkeert.

 

Und is de äntli sowiit, dass mu schich darf la gsee,

de gits vor, uf und hinnär dr Büüna keis Haltu mee!

Äs wird ghammrut und gsagut, gmalut und probiert,

uberall wärdunt än Hüfo Grät und Lampe inschtalliert,

äs wird umenandergschwänzlut und inu Schpiegel glüegt,

bis dr Regisseur seit: „So so, liebi Liit, jezz isch alles güet!“

 

Dr Vorhang geit üf und mängum Schpiiler schlottrunt di Bei.

O je, äs ischt, als hätti mu sus z tüe mit ma ungschalutu Ei.

„Ich schtaa zmittsch im Rampuliecht! Was solli jezz nur sägu?

Blackout! Wa isch d Souffleuse? Ich ... ich ha alles vergässu!“

Än Ewigkeit! Ds erlösund Wort! Wiider schprudlut dr Fluss!

Värbii d Nervosität und ds Schpill löuft wie us einum Guss!

 

Dr Vorhang geit züe, dr Applaus teent wie himmlischi Müüsig!

Äs herrlichs Gfüül! Oder nit? D Liit heint vill glachu. Potztüüsig!

Alli heint äs Glasji Wii värdient. Doch wie solls jezz wiitergaa?

Das ischt än dummi Frag, de im nextu Jaar sii wier wiider daa.

Ob äs grossus oder chleis Schtukkji, äs längt äs Schlukkji Wii,

än bizz Humor inu Alltag z bringu, d Seniorubüüna isch därbii!